بازگشت به آشنایی پس از یک رابطهٔ طولانی ممکن است امیدوارکننده، ناآشنا، حساس و در عین حال به شکلی غافلگیرکننده عادی باشد؛ آن هم همه در یک هفته. چه رابطه با جدایی، طلاق یا از دست دادن همسر به پایان رسیده باشد، ورود دوباره به این بخش از زندگی ممکن است احساساتی به همراه بیاورد که در داستانِ مرتبِ «عبور کردن از گذشته» نمی‌گنجد.
هیچ مدت انتظارِ مشخصی برای همه وجود ندارد و لازم نیست پیش از شروع، اعتمادبه‌نفس کاملی داشته باشید. آمادگی امری شخصی است و ممکن است کم‌کم از راه برسد. می‌توانید آمادهٔ آشنایی با کسی باشید و همچنان خاطره‌ها، تردید یا غم را با خود داشته باشید.
آمادگی فقط به گذشت زمان نیست
به‌جای اینکه بپرسید آیا ماه‌ها یا سال‌های کافی گذشته است، به این فکر کنید که آشنایی الان برایتان چه معنایی دارد. آیا واقعاً دربارهٔ شناختن آدمی تازه کنجکاو هستید، یا بیشتر امیدوارید او تنهایی‌تان را از بین ببرد یا ارزشتان را ثابت کند؟ آیا می‌توانید قراری را که به جایی نمی‌رسد تحمل کنید، بی‌آنکه آن را حکمی دربارهٔ آینده‌تان بدانید؟
لازم نیست کاملاً التیام یافته باشید، چون آدم‌ها به‌ندرت «کامل‌شده» هستند. اما کمک می‌کند آن‌قدر فضای عاطفی و عملی داشته باشید که آدم تازه را همان‌طور که هست ببینید، نه به‌عنوان پاسخی به گذشته.
احساسات درهم‌آمیخته را بپذیرید
لذت بردن از یک قرار می‌تواند هم‌زمان با غم، احساس گناه، آسودگی یا وفاداری به آنچه پیش‌تر بوده همراه باشد. یک روز سخت بعد از یک دیدار خوب، لزوماً به این معنا نیست که آماده نیستید. سوگ ممکن است علاقهٔ تازه را به‌ویژه پیچیده کند؛ جدایی هم ممکن است، حتی وقتی پایان رابطه درست بوده، خشم یا تردید به همراه بیاورد.
احساساتتان را ببینید، بی‌آنکه از آن‌ها بخواهید فوراً برایتان تصمیم بگیرند. نوشتن، صحبت با کسی که به او اعتماد دارید یا فقط فاصله گذاشتن میان قرارها می‌تواند کمک کند بشنوید این احساسات چه می‌گویند.
اعتمادبه‌نفس را با تجربه دوباره بسازید
رسم‌های آشنایی، فناوری و حتی ترجیحات خودتان ممکن است تغییر کرده باشد. با قدم‌هایی کوچک شروع کنید: پروفایلتان را به‌روز کنید، یک گفت‌وگوی کوتاه داشته باشید یا برای یک برنامهٔ ساده در طول روز قرار بگذارید. اعتمادبه‌نفس اغلب بعد از عمل کردن رشد می‌کند، نه اینکه از قبل آماده باشد.
یک قرارِ کم‌حرف یا دعوتی که پذیرفته نشده، دلیل این نیست که توانایی برقراری ارتباط را از دست داده‌اید. فقط یک برخورد میان دو آدم مشخص است. قرارهای اول را فرصتی بدانید برای تمرینِ حضور در لحظه و برای فهمیدن اینکه الان چه چیزی برایتان طبیعی است.
تصمیم بگیرید چه چیزی را بگویید
رابطهٔ قبلی‌تان مهم است، اما لازم نیست همهٔ جزئیاتش را فوراً با آدم تازه در میان بگذارید. یک توضیح کوتاه و روشن ممکن است کافی باشد: «سال‌ها ازدواج کرده بودم و مدتی است جدا شده‌ام» یا «همسرم را از دست داده‌ام و آرام‌آرام وارد آشنایی می‌شوم.» با بیشتر شدن اعتماد و هر جا لازم بود، بیشتر بگویید.
اگر فرزندان، مسائل حقوقیِ در جریان، بزرگ کردن فرزند به‌طور مشترک با همسر سابق، ترتیبات مالی یا ارتباط با شریک قبلی بر رابطه اثر می‌گذارد، پیش از آنکه انتظارات جدی شوند دربارهٔ واقعیت‌های عملی صحبت کنید. صداقت به این معنا نیست که یک قرار را به گزارشی کامل از زندگی خصوصی‌تان تبدیل کنید.
کسی را با گذشته مقایسه نکنید
مقایسه کردن طبیعی است، چون یک رابطهٔ طولانی قوی‌ترین معیار شماست. پیش از آنکه آن را به زبان بیاورید، در دل متوجهش شوید. آدم تازه نباید با خاطره‌ای آرمانی رقابت کند یا بار انتخاب‌های شخص دیگری را به دوش بکشد.
از مقایسه به‌عنوان اطلاعاتی دربارهٔ نیازهایتان استفاده کنید: شاید شوخ‌طبعی مشترک برایتان مهم است، ارتباطی صریح‌تر می‌خواهید یا به استقلال بیشتری نیاز دارید. درسی را که گرفته‌اید به ترجیحی برای امروز تبدیل کنید، نه اینکه از کسی بخواهید گذشته را تکرار یا جبران کند.
انتظارات واقع‌بینانه داشته باشید
وقت شما ممکن است حالا شامل فرزندان، مسئولیت‌های مراقبتی، دوستی‌های قدیمی و برنامه‌هایی باشد که برایتان ارزش دارند. لازم نیست آشنایی جای این‌ها را بگیرد. دربارهٔ وقت آزادتان واقع‌بین باشید و دربارهٔ شرایط طرف مقابل هم بپرسید.
نزدیکی جسمی ممکن است پس از یک رابطهٔ طولانی احساسات ناآشنایی به همراه بیاورد. با سرعتی پیش بروید که رضایت واقعی و احساس راحتی را حفظ کند. می‌توانید نظرتان را عوض کنید، مکث کنید یا بگویید چه چیزی کمکتان می‌کند، بی‌آنکه بابت داشتن گذشته عذرخواهی کنید.
اگر لازم شد، کمی فاصله بگیرید
مکث کردن شکست نیست. ممکن است متوجه شوید اپلیکیشن‌ها خسته‌کننده‌اند، غم پررنگ‌تر شده یا تغییرات عملی زندگی به توجه نیاز دارد. به کسانی که این تصمیم بر آن‌ها اثر می‌گذارد خبر دهید، نه اینکه بی‌صدا ناپدید شوید، و بعد فاصله‌ای را که لازم دارید بگیرید. برگشتن در آینده همیشه ممکن است.
در عین حال، اگر واقعاً دلتان می‌خواهد با کسی آشنا شوید، توجه کنید که احتیاط به عقب انداختنِ همیشگی تبدیل نشود. یک قدم کوچک و بی‌فشار ممکن است مفیدتر از منتظر ماندن برای بی‌ترس شدن باشد.
آشنایی پس از یک رابطهٔ طولانی دربارهٔ جایگزین کردن یک آدم یا پاک کردن فصلی از زندگی نیست. فرصتی است برای آشنا شدن با دیگران از دلِ زندگی‌ای که الان دارید. بگذارید آمادگی انعطاف داشته باشد، با دقت از گذشته بگویید، مقایسه‌ها را در جای خودشان نگه دارید و اجازه دهید اعتمادبه‌نفستان با تجربه‌های صادقانه دوباره ساخته شود. امید می‌تواند آرام باشد و همچنان واقعی.
به خودِ آن آدم توجه کنید، نه آنچه می‌تواند باشد
پس از یک رابطهٔ طولانی، ممکن است وسوسه شوید زود تصمیم بگیرید که یک آشنایی تازه نشانهٔ چیست: شروعی دوباره، اثبات آمادگی‌تان یا فرصتی برای ساختن دوبارهٔ زندگی‌ای آشنا. سعی کنید با چیزهایی بمانید که واقعاً می‌دانید. یک قرار دلپذیر، فقط یک قرار دلپذیر است؛ لازم نیست کل آینده‌تان را به دوش بکشد.
از خودتان بپرسید آیا دربارهٔ همین آدمِ مشخص کنجکاو هستید. ببینید چطور ارتباط برقرار می‌کند، در کنار او چه حسی دارید و آیا زندگی‌هایتان با هم جور به نظر می‌رسد. این کار امید را واقع‌بینانه نگه می‌دارد، بی‌آنکه آن را کم کند.
حال و آمادگی طرف مقابل را هم در نظر بگیرید
آدمی که با او آشنا می‌شوید هم ممکن است گذشتهٔ خودش و دلایلی برای آرام پیش رفتن داشته باشد. هیچ‌کدام نباید جای مشاورِ دیگری را بگیرد، هرچند همدلی جزئی از هر رابطهٔ محبت‌آمیز است. اگر غم یا اختلاف بارها توان شما را برای حضور در رابطه می‌گیرد، کمک گرفتن از دیگران ممکن است فضای بیشتری به رابطه بدهد.
می‌توانید دوباره شروع کنید، بی‌آنکه وانمود کنید از صفر شروع می‌کنید. تجربه‌ها، مسئولیت‌ها و خاطره‌هایتان با شما می‌آیند؛ کار شما این است که بگذارید به امروزتان کمک کنند، نه اینکه آن را کنترل کنند.